Posts Tagged ‘plezierherinnering’

Een plezierervaring hoeft geen plezierige herinnering te zijn.

Anderen helpen plezier te beleven is in. Kijk maar naar de toenemende stroom boeken, tijdschriftartikelen, coaches en onderzoekers. Maar weten we wel hoe dat moet? Het woord plezier wordt zo veel gebruikt. Daarnaast ontstaat vaak verwarring tussen de ervaring en de herinnering. Misschien is praten over plezier zelfs wel een illusie omdat we daarmee de essentie van de ervaring verstoren.

Iemand geniet van een video-opname en vertelt dat aan het einde het beeld enorm begon te trillen. “Dat deed de hele ervaring teniet”. Hij bleef achter met een herinnering. De herinnering was bedorven en de herinnering was alles dat hij kon bewaren. Volgens professor Daniel Kahneman, nobelprijswinnaar en één van de meest invloedrijke psychologen van dit moment, bestaan we eigenlijk uit twee persoonlijkheden. Allereerst een ervarende persoonlijkheid die in het heden leeft. De doctor benadert deze als hij vraagt “doet het pijn als ik je hier aanraak”. En er is een herinnerende persoonlijkheid. Deze houdt het verhaal van ons leven bij. De doctor: “hoe heb je je de afgelopen tijd gevoeld”. Twee heel verschillende entiteiten die bij plezierbeleving vaak worden verward.

Onze herinneringen-zelf is een verhalenverteller. Heel belangrijk daarbij is hoe het eindigt. Loopt iets goed af, dan is de totale herinnering goed. Als het plezierige hoogtepunt ergens midden in de ervaring optreed, ontwikkelt zich een herinnering die een stuk minder hoog scoort. De ervarende-zelf leeft het leven, van moment tot moment. Je kunt je afvragen wat er met deze momenten gebeurt. Daniel Kahneman: “Ze gaan voor altijd verloren.  Ze worden volledig genegeerd door de herinnerende zelf, maar ze vormen wel ons leven”.

Vanuit je herinnering maak je beslissingen. We kiezen niet op basis van ervaringen, maar op basis van herinneringen. Zelfs als het gaat om onze  toekomst. Daardoor kan het eigenaardige verschijnsel optreden dat ons herinneringen-zelf ons naar een ervaring toe sleept, waar we qua ervaring helemaal niet op zitten te wachten. Dat gebeurt vaak als we op vakantie gaan. De factor tijd speelt bijvoorbeeld helemaal geen rol in een herinnering. Een tweede week vakantie levert nauwelijks nieuwe ervaringen en krijgt daardoor geen plaats in een herinnering.

De twee persoonlijkheden in ons hebben ieder hun eigen concept van plezierbeleven. Bij de eerste is het moeilijk een beeld te krijgen van de impact van moment tot moment. Eigenlijk gaan we op in een ervaring. Bij de tweede is het zeer duidelijk. Hier is meestal een oordeel aan verbonden over hoe de persoon ‘denkt’ over zijn plezier. Dat is heel anders. Als je dus zoekt naar manieren om de plezierbeleving te bevorderen, kom je, afhankelijk van waar je je op richt, op heel verschillende mogelijkheden.

Muziektherapie vermindert de vraag naar medicijnen.

We produceren geluiden om met elkaar te communiceren. Je stem, een trommel, de bel van een fiets. Samen kan het muziek zijn. Horen we enkel signalen of doen we er meer mee? Muziek heeft vanuit zichzelf een helende werking.

Niets nieuws? De toepassing van muziektherapie verdient hernieuwde aandacht. David Schofman is doctor en muziek therapeut in Austin, Texas. Hij schrijft voor iedere patiënt een eigen muziekrecept voor. Hij werkt op individuele basis om de specifieke behoeften te achterhalen. “Ik vraag naar de muziekvoorkeuren en test een reeks muziekstukjes, zegt Schofman. “We kijken naar de fysieke reacties en de fysiologische respons. Zijn beiden positief, dan is dat een plus. Dat is dan een bouwsteen om het recept op te baseren”.

Schofman heeft zijn dienstverlening inmiddels onder gebracht in een bedrijf dat inmiddels een aantal verzorgingstehuizen voor ouderen en chronisch zieken tot klant mag rekenen.

Keer het verouderingsproces om!

We leven in een wereld met subtiele signalen. Eén van de berichten die je kan vormen is dat veroudering ongewenst is en tot achteruitgang leidt. Zomaar een verhaaltje? Ellen Langer, psycholoog aan Harvard, voert al jaren intensief experimenten uit op dit onderwerp en ………….. we kunnen het verouderingsproces omkeren!

Het begon enkele jaren geleden toen Langer zich met een groep oudere mannen afzonderde in een oud Engels hotel. Van binnen was alles veranderd naar 20 jaar terug. De mannen werd gevraagd hun verleden te vergeten en daadwerkelijk te handelen alsof zij terug in de tijd hadden gereist. Het idee was om te zien of het veranderen van de gedachten over de eigen leeftijd kan leiden tot werkelijke veranderingen in de gezondheid en fitheid.

De bevindingen waren verbluffend. Na slechts een week hadden de mannen in de experimentele groep (in vergelijking met een controle groep van dezelfde leeftijd) meer gezamenlijke flexibiliteit, verhoogde beweeglijkheid en minder artritis in hun handen. Hun mentale scherpte was meetbaar gestegen en ze hadden een betere houding en manier van lopen. Buitenstaanders schatte de mannen aanzienlijk jonger in dan die van de controlegroep. Met andere woorden, het verouderingsproces was met deze enkele ingreep teruggedraaid.

Sindsdien heeft Langer vele experimenten gedaan die allen in dezelfde richting wijzen. Een tweede voorbeeld uit haar verslag. Deze keer met behulp van een gewone optometrist ogen grafiek. Dat is de grafiek met de enorme E bovenaan en een neergaande lijn van kleinere en kleinere letters die uiteindelijk onleesbaar worden. Wat als je dit omkeert? De regelmatige grafiek schept de verwachting dat de letters op enig moment niet meer te lezen zijn. Zou het omdraaien van de kaart ook de verwachting omdraaien, zodat lezers denken dat de letters verderop leesbaar zouden worden?

Dat is precies wat ze vond. De testpersonen konden nog steeds de kleinste lettertjes niet lezen, maar zodra zij verwachtte dat de letters duidelijker werden, waren zij in staat kleinere letters te lezen dan dat zij normaal zouden kunnen. Hun verwachtingen en dus hun mentaliteit verbeterde hun werkelijke gezichtsvermogen.

Langer pleit niet voor andere leestests. Haar punt is dat we elke dag omringd worden door subtiele signalen dat veroudering een onwenselijke periode van achteruitgang is. Deze signalen maken het moeilijk om waardig ouder te worden.